کتاب «این است مذهب من» نوشته مهاتما گاندی اثری است که در آن، مذهب نه به معنای آیین‌های ظاهری، بلکه به‌عنوان شیوه‌ای برای زیستن اخلاقی و انسانی مطرح می‌شود. گاندی در این کتاب توضیح می‌دهد که دین واقعی در حقیقت‌جویی، پرهیز از خشونت، صداقت، عشق به انسان‌ها و خدمت به جامعه معنا پیدا می‌کند. او تأکید دارد که سیاست بدون معنویت خطرناک است و حقیقت مهم‌ترین اصل زندگی انسان است. بخشی از روح اثر را می‌توان در نگاه گاندی به «آهیمسا» یا عدم خشونت یافت؛ او این اصل را نیرویی قوی‌تر از هر سلاح می‌داند و آن را راهی برای مبارزه با ظلم و بی‌عدالتی معرفی می‌کند.

از مهم‌ترین نقاط قوت این کتاب، سادگی و صداقت در بیان است؛ گاندی با زبانی روشن و بی‌تکلف سخن می‌گوید و مفاهیم عمیق اخلاقی را بدون پیچیدگی فلسفی ارائه می‌دهد. همچنین آموزه‌های او صرفاً نظری نیست، بلکه ریشه در تجربه‌های شخصی و مبارزات عملی‌اش دارد و همین امر به کتاب جنبه‌ای کاربردی و ملموس می‌بخشد. نگاه انسانی و فرادینی او نیز باعث شده این اثر برای پیروان ادیان گوناگون قابل استفاده و الهام‌بخش باشد. با این حال، برخی بخش‌ها ممکن است برای خواننده امروزی اندکی آرمان‌گرایانه یا تکراری به نظر برسد و از آنجا که ترجمه کتاب مربوط به دهه‌ها پیش است، در بعضی قسمت‌ها نثر آن ممکن است کمی سنگین جلوه کند. افزون بر این، فضای تاریخی اثر که به دوران مبارزات استقلال هند بازمی‌گردد، ممکن است برای درک عمیق‌تر نیازمند آشنایی زمینه‌ای با آن دوره باشد.