این اندیکاتور با عنوان MACD 4C with Divergence یک ابزار تحلیل تکنیکال پیشرفته است که بر پایه‌ی اندیکاتور کلاسیک MACD (میانگین متحرک همگرایی-واگرایی) ساخته شده و قابلیت شناسایی واگرایی‌ها را به آن افزوده است. نسخه‌ی اصلی MACD از سه مؤلفه تشکیل می‌شود: خط MACD، خط سیگنال و هیستوگرام که تفاوت میان این دو خط را نشان می‌دهد. در این نسخه، تمرکز اصلی بر روی هیستوگرام است و کاربر می‌تواند پارامترهای اصلی شامل طول میانگین متحرک سریع (پیش‌فرض ۱۲)، کند (پیش‌فرض ۲۶) و هموارسازی سیگنال (پیش‌فرض ۹) را مطابق نیاز خود تنظیم کند.

بخش اول این اندیکاتور به نمایش هیستوگرام MACD با رنگ‌بندی پویا اختصاص دارد. رنگ هر میله‌ی هیستوگرام بر اساس دو معیار تعیین می‌شود: مثبت یا منفی بودن مقدار هیستوگرام و افزایشی یا کاهشی بودن آن نسبت به میله‌ی قبلی. به این ترتیب، چهار حالت رنگی ایجاد می‌شود: سبز روشن برای هیستوگرام مثبتِ در حال رشد، سبز تیره برای هیستوگرام مثبتِ در حال کاهش، قرمز تیره برای هیستوگرام منفیِ در حال افزایش شیب نزولی و قرمز روشن برای هیستوگرام منفیِ در حال بهبود. این رنگ‌بندی به معامله‌گر کمک می‌کند تا شتاب حرکت قیمت و تغییرات مومنتوم را به سرعت تشخیص دهد.

بخش دوم و اصلی‌ترین قابلیت این اندیکاتور، شناسایی واگرایی‌های صعودی و نزولی بین قیمت و هیستوگرام MACD است. برای این کار، اندیکاتور از مفاهیم پیوت‌های محلی (نقاط اوج و کف) استفاده می‌کند. کاربر می‌تواند دو پارامتر کلیدی را تنظیم کند: «Look Back Left» و «Look Back Right» که هر دو پیش‌فرض ۱۵ دارند و تعیین می‌کنند برای تأیید یک پیوت، چند میله به چپ و راست آن نقطه بررسی شود. همچنین یک محدوده‌ی اعتبارسنجی (بین ۵ تا ۶۰ کندل) تعریف شده است که فاصله‌ی مجاز بین دو پیوت متوالی را مشخص می‌کند تا از شناسایی واگرایی‌های نامعتبر یا بسیار نزدیک به هم جلوگیری شود.

واگرایی صعودی زمانی شناسایی می‌شود که قیمت یک کف پایین‌تر نسبت به کف قبلی ثبت کند، اما هیستوگرام MACD در همان ناحیه یک کف بالاتر بسازد. این وضعیت نشان‌دهنده‌ی ضعف در فشار فروش و احتمال بازگشت قیمت به سمت بالا است. در مقابل، واگرایی نزولی زمانی رخ می‌دهد که قیمت یک سقف بالاتر ثبت کند، اما هیستوگرام MACD یک سقف پایین‌تر تشکیل دهد که بیانگر کاهش قدرت خرید و احتمال اصلاح یا ریزش قیمت است. در هر دو حالت، اندیکاتور با رسم یک نشانگر گرافیکی (متن رنگی) بر روی میله‌ی متناظر هیستوگرام، وقوع واگرایی را به کاربر اطلاع می‌دهد.

در نهایت، این اندیکاتور دارای سیستم هشداردهی داخلی است که می‌تواند سه نوع پیام متفاوت صادر کند: هشدار برای واگرایی صعودی، هشدار برای واگرایی نزولی و یک هشدار ترکیبی برای هر نوع واگرایی. این قابلیت به معامله‌گران اجازه می‌دهد تا بدون نیاز به نظارت مداوم بر نمودار، از طریق اعلان‌های پلتفرم معاملاتی خود (مانند اعلان موبایل یا ایمیل) از شکل‌گیری سیگنال‌های واگرایی مطلع شوند. به طور کلی، این اندیکاتور با ترکیب رنگ‌بندی هوشمند هیستوگرام و شناسایی خودکار واگرایی‌ها، ابزاری جامع برای تحلیل مومنتوم و تشخیص نقاط بازگشت احتمالی بازار محسوب می‌شود.

تنظیمات اندیکاتور  MACD 4C with Divergence

Fast moving average این تنظیم طول دوره میانگین متحرک سریع در محاسبه MACD را مشخص می‌کند که مقدار پیش‌فرض آن ۱۲ است و حداقل مقدار مجاز آن ۷ می‌باشد؛ این میانگین سریع‌تر به تغییرات قیمت واکنش نشان می‌دهد و اساس محاسبه خط MACD را تشکیل می‌دهد.

Slow moving average این تنظیم طول دوره میانگین متحرک کند در محاسبه MACD را تعیین می‌کند که مقدار پیش‌فرض آن ۲۶ و حداقل مقدار مجاز آن ۷ است؛ میانگین کندتر روند بلندمدت‌تر قیمت را نشان می‌دهد و تفاوت میان این دو میانگین، خط MACD را ایجاد می‌کند.

Signal smoothing این تنظیم دوره هموارسازی خط سیگنال را مشخص می‌کند که مقدار پیش‌فرض آن ۹ است و برای محاسبه میانگین متحرک نمایی از خط MACD به کار می‌رود؛ خط سیگنال به عنوان معیاری برای تشخیص تغییرات مومنتوم و تولید هیستوگرام استفاده می‌شود.

Look Back Right این تنظیم تعداد کندل‌های سمت راست یک پیوت محلی را برای تأیید آن پیوت مشخص می‌کند و مقدار پیش‌فرض آن ۱۵ با حداقل ۵ است؛ این پارامتر اطمینان می‌دهد که نقطه مورد نظر واقعاً یک کف یا سقف محلی است و در سمت راست خود توسط تعداد کافی کندل تأیید شده است.

Look Back Left این تنظیم تعداد کندل‌های سمت چپ یک پیوت محلی را برای تأیید آن پیوت تعیین می‌کند و مقدار پیش‌فرض آن ۱۵ با حداقل ۵ است؛ این پارامتر تضمین می‌کند که پیوت شناسایی شده نسبت به کندل‌های قبلی خود واقعاً یک نقطه عطف مهم در هیستوگرام MACD محسوب می‌شود.

Upper این یک مقدار ثابت برابر با ۶۰ است که حداکثر فاصله مجاز بین دو پیوت متوالی را بر حسب تعداد کندل مشخص می‌کند؛ اگر فاصله بین دو پیوت شناسایی شده از این مقدار بیشتر شود، واگرایی به دلیل فاصله زمانی بیش از حد طولانی معتبر شناخته نمی‌شود.

Lower این یک مقدار ثابت برابر با ۵ است که حداقل فاصله مجاز بین دو پیوت متوالی را بر حسب تعداد کندل تعیین می‌کند؛ اگر دو پیوت خیلی به هم نزدیک باشند (کمتر از ۵ کندل)، واگرایی شناسایی شده قابل اعتماد نیست و از آن صرف‌نظر می‌شود.