این یک مطلب در مورد ذهنیت و احساسات است. این یک ایده یا استراتژی معاملاتی برای پولدرآوردن نیست. اگر چیزی باشد، صرفاً زمانی گذاشتهام تا به شما کمک کنم سرمایه، انرژی و اراده خود را حفظ کنید تا بتوانید سیستم معاملاتی خودتان را با آرامش، صبر و اعتماد به نفس به بهترین شکل اجرا کنید.این سری پنجقسمتی درباره روانشناسی خروج از معاملات با الهام از پست اخیر تریدینگویو با عنوان «معضل حد ضرر» نوشته شده است. لینک مطلب اصلی در پایان مقاله قرار دارد.
یک سناریوی آشنا:
قیمت در مسیر دلخواه شما حرکت میکند. به هدف سود خود نزدیک میشوید. یک بحث درونی شروع میشود:
با عضویت در کانال دانلود اندیکاتور هوش فعال روزانه جدید ترین اندیکاتور ها و اکسپرت ها را در کانال تلگرام و ایتا دریافت نمایید برای عضویت در کانال تلگرام کلیک نمایید عضویت در کانال ایتا کلیک نمایید
«الان ببندم؟ اگر برگردد چه؟». نبضتان تندتر میزند. افکار دور سر میچرخند: «اگر همین حالا برگردد چه؟» «اینجا خارج شوم؟ همین هم خوب است…» «ولی اگر خارج شوم و همچنان ادامه دهد چه؟»
یک صدا میگوید: «قبل از اینکه ناپدید شود، سود را بگیر.» صدای دیگری نجوا میکند: «صبر کن، حرکت اصلی هنوز پیش روست.»
شما زودتر خارج میشوید، لحظهای آرامش پیدا میکنید – تا زمانی که نمودار را ببینید که خیلی بیشتر از نقطه خروج شما بالا رفته است. دفعه بعد بیشتر صبر میکنید… اما میبینید که سودتان دود میشود.
بیشتر معاملهگران این رقص را میشناسند. موضوع نمودار نیست، موضوع کشمکش بین قطعیت و پتانسیل است.
چگونه این رفتار در اهداف سود دیده میشود:
روش ما برای گرفتن سود، بیشتر درباره باورهای ما میگوید تا درباره خود بازار:
- بستن معاملات خیلی زود: باور اینکه سود هر لحظه ممکن است ناپدید شود، پس باید سریع آن را گرفت.
- نگهداشتن بیش از حد: ریشه در امید به اینکه «یک معامله بزرگ میتواند ماه را بسازد» یا زیانهای قبلی را جبران کند.
- تغییر هدف در میانه معامله: بازتاب این باور که تغییر دادن = کنترل، حتی اگر به بیثباتی منجر شود.
- نادیده گرفتن کامل اهداف: نشاندهنده ناراحتی از بستن معامله – «اگر خارج نشوم، هنوز چیزی را از دست ندادهام.»
روانشناسی پنهان در پس آن:
آنچه شبیه «مدیریت سود» دیده میشود، اغلب مدیریت احساسات در disguise است:
- گریز از زیان در حالت معکوس: محافظت از سودهای تحققنیافته امنتر به نظر میرسد تا ریسک کردن برای بیشتر.
- گریز از پشیمانی: ترس از «اگر» – خیلی زود یا خیلی دیر – هر تصمیم را شکل میدهد.
- باور کمبود: «فرصتها نادر هستند – باید هر قطره را بگیرم.»
- وابستگی بیش از حد: یک معامله را بهعنوان همهچیز دیدن، نه یکی از یک سری معاملات.
- لایه هویتی: برای برخی، کسب سود = تأیید؛ از دست دادن حرکت بزرگتر = شکست.
در قلب ماجرا این تنش نهفته است: آیا شما به دنبال قطعیتِ بستن همین حالا هستید، یا پتانسیلِ نگهداشتن بیشتر؟ و کدامیک را باور دارید که ارزش شما را بهعنوان یک معاملهگر تعریف میکند؟
چرا معاملهگران از اهداف سود استفاده میکنند:
اهداف از پیش تعیینشده ارزش دارند:
- شفافیت و ساختار ایجاد میکنند و خستگی تصمیمگیری را کاهش میدهند.
- سودها را تثبیت میکنند و از فلج شدن در نقاط بازگشت جلوگیری میکنند.
- امکان برنامهریزی ریسک به سود بهطور مداوم را میدهند.
اما چالش این است که بدون بازنویسی آنها وسط معامله، به آن اهداف پایبند بمانید. اینجاست که روانشناسی به چالش کشیده میشود.
نکات عملی … چگونه:
هدف این است که خروجهای مبتنی بر استراتژی را از خروجهای مبتنی بر احساسات جدا کنیم؛ یعنی در راستای برنامه خود خارج شویم، در حالی که سرمایه روانی را برای معامله بعدی حفظ میکنیم. چند روش:
- اهداف سود را از پیش تعریف کنید – بر اساس ساختار، حرکت اندازهگیریشده، یا R-multiple – و آنها را قبل از ورود یادداشت کنید تا وسط معامله فیالبداهه عمل نکنید.
- خروج پلهای را در نظر بگیرید: بخشی از سود را نقد کنید برای اطمینان، بخشی دیگر را بگذارید برای گرفتن پتانسیل.
- ژورنال معاملاتی داشته باشید: آیا طبق برنامه خارج شدید یا احساسات دخالت کردند؟ الگو را در چندین معامله پیگیری کنید.
- آگاهی ایجاد کنید: میل به «گرفتن» یا «کش دادن» را متوجه شوید. قبل از عمل کردن، مکث کنید و احساس را نامگذاری کنید (ترس/طمع/تردید). نام بردن از احساس میتواند قدرت آن را کاهش دهد.
بازنگری:
یک هدف سود سقف نیست. یک نقطه تصمیم است. مهارت در حدس زدن سقف نیست؛ بلکه در خروج مداوم طبق برنامه، و همزمان محافظت از سرمایه روانی برای معامله بعدی است.
فکر پایانی:
هر خروج با سود، یک آینه است. بازتاب میدهد نه فقط آنچه بازار عرضه کرد، بلکه اینکه شما چگونه با قطعیت، پتانسیل و اعتماد به فرآیند خود رابطه برقرار میکنید.
