این اندیکاتور با نام Advance Range Detector (تشخیص‌دهنده محدوده پیشرفته) یک ابزار تحلیل تکنیکال برای پلتفرم TradingView است که با زبان Pine Script نسخه ۶ نوشته شده و توسط Michael_Fx_Trader توسعه یافته است. این اسکریپت به صورت اورلی (overlay) روی نمودار قیمت اجرا می‌شود و هدف اصلی آن شناسایی خودکار محدوده‌های قیمتی (Range) یا فازهای تثبیت (Consolidation) در بازار است. برخلاف بسیاری از اندیکاتورهای ساده که فقط از یک پنجره زمانی ثابت استفاده می‌کنند، این ابزار یک موتور اسکن چندپنجره‌ای دارد که همزمان یک پنجره پایه و در صورت فعال بودن، پنجره‌های دوبرابر و سه‌برابر طول آن را آزمایش می‌کند و در نهایت طولانی‌ترین پنجره‌ای که شرایط را احراز کند به عنوان محدوده نهایی انتخاب می‌شود. این رویکرد باعث می‌شود که یک تثبیت کوچک به زور بزرگ‌تر از واقعیت نشان داده نشود و یک تثبیت بزرگ نیز بریده نشود.

سیستم احراز صلاحیت این اندیکاتور مبتنی بر پنج شرط مستقل و قابل تنظیم است. شرط اول «تنگ بودن» (Tightness) است که بر اساس رتبه‌بندی نوسان‌پذیری انجام می‌شود؛ ارتفاع کاندید محدوده بر حسب واحد ATR محاسبه شده و با تاریخچه‌ای از ارتفاع‌های قبلی مقایسه می‌شود تا مشخص شود آیا این محدوده به طور غیرعادی برای آن نماد و تایم‌فریم تنگ است یا خیر. شرط دوم شمارش «چرخش‌ها» (Rotations) حول خط میانی است، زیرا یک محدوده واقعی بارها خط وسط خود را قطع می‌کند در حالی که یک جهش تیز به سختی این کار را انجام می‌دهد. شرط سوم و چهارم شمارش جداگانه «برخوردها» (Touches) به سقف و کف محدوده با یک تلورانس قابل تنظیم بر حسب ATR است. شرط پنجم «رانش» (Drift) یا شیب محدوده را می‌سنجد و درصد «حبس شدن» (Containment) کندل‌های بسته شده در داخل مرزها را بررسی می‌کند تا مطمئن شود که قیمت واقعاً در محدوده نوسان کرده و نه در یک کانال یا روند.

یکی از ویژگی‌های متمایز این اسکریپت، منطق «گسترش رو به عقب» (Backward Extension) است. پس از اینکه یک پنجره واجد شرایط شد، لبه چپ جعبه محدوده به صورت گام‌به‌گام به عقب حرکت می‌کند و تا زمانی که کندل‌های بسته شده قبلی نیز در همان مرزها باقی مانده باشند، ادامه می‌یابد تا نقطه شروع واقعی تثبیت را پیدا کند. این کار تا سقف قابل تنظیمی به نام «حداکثر گسترش رو به عقب» انجام می‌شود. همچنین اندیکاتور دارای یک سیستم حالت‌گذاری دوگانه است: یک محدوده تازه‌تشکیل‌شده ابتدا «موقت» (Provisional) است و با حاشیه خط‌چین نمایش داده می‌شود؛ در این مرحله اگر قیمت از مرزها عبور کند، محدوده بی‌سر و صدا حذف می‌شود. اما پس از گذشت تعداد مشخصی کندل (قابل تنظیم با پارامتر MinConfirmBars)، محدوده «تأییدشده» (Confirmed) می‌شود، حاشیه آن به خط ممتد تغییر می‌کند و در صورت شکست، یک برچسب Breakout روی نمودار ظاهر می‌شود.

مدیریت شکست (Breakout) در این اندیکاتور بسیار انعطاف‌پذیر است. کاربر می‌تواند انتخاب کند که شکست بر اساس «بسته شدن کندل» (Close) یا «سایه کندل» (Wick) تأیید شود و همچنین می‌تواند یک بافر بر حسب ATR تعیین کند تا پوک‌های جزئی و یک‌تیکی فیلتر شوند. علاوه بر این، گزینه‌ای به نام «جذب بیش‌بیش» (Absorb Overshoot) وجود دارد که اگر بدنه کندل هنوز در داخل جعبه بسته شود ولی سایه آن مقدار کمی بیرون بزند، مرز محدوده را کشیده و آن سایه را در خود جذب می‌کند تا محدوده زودتر از موعد از بین نرود. مهم‌تر از همه، سیستم «ادغام انحرافات» (Merge Deviations) برای مدیریت فیک‌اوت‌ها طراحی شده است: پس از یک شکست تأییدشده، اگر قیمت در عرض چند کندل مشخص دوباره به داخل محدوده بازگردد، برچسب Breakout حذف شده و به جای آن یک برچسب Deviation ظاهر می‌شود و همان محدوده قبلی به حیات خود ادامه می‌دهد. این مکانیزم به معامله‌گر کمک می‌کند تا بین شکست‌های واقعی و فیک‌اوت‌ها تمایز قائل شود.

در نهایت، این اندیکاتور امکانات تکمیلی متعددی برای کنترل چرخه حیات محدوده‌ها فراهم می‌کند. یک دوره «خنک‌سازی» (Cooldown) پس از پایان هر محدوده قابل تنظیم است تا از تشخیص‌های پشت سر هم و نویزی جلوگیری شود. همچنین گزینه‌ای برای «حداکثر سن» (Maximum Age) وجود دارد که اگر فعال شود، محدوده‌هایی که بیش از تعداد مشخصی کندل زنده مانده‌اند به طور خودکار بازنشسته می‌شوند. از نظر بصری، محدوده‌ها به صورت جعبه (box) با خطوط میانی و چارک‌های ۲۵ و ۷۵ درصد رسم می‌شوند، برچسبی شامل تعداد کندل‌ها و درصد ارتفاع محدوده نسبت به قیمت نمایش داده می‌شود و رنگ‌بندی عناصر بر اساس وضعیت محدوده (خنثی، شکست صعودی، شکست نزولی، انحراف) تغییر می‌کند. در بخش هشدارها نیز یک شرط هشدار برای «تشخیص محدوده جدید» تعریف شده است. تمام این منطق — از موتور اسکن چندپنجره‌ای و سیستم پنج‌شرطی گرفته تا گسترش رو به عقب، جذب بیش‌بیش، احیای فیک‌اوت و مدیریت سن — به صورت اصیل و از صفر توسط نویسنده طراحی و پیاده‌سازی شده است.

تنظیمات اندیکاتور Advance Range Detector

Base Window (bars) — اندازه پنجره پایه بر حسب تعداد کندل که موتور اسکن از آن برای محاسبه اولیه مرزهای محدوده استفاده می‌کند و حداقل مقدار آن ۵ است.

Also Test Double-Length Window — اگر فعال باشد، علاوه بر پنجره پایه، پنجره‌ای با دو برابر طول آن نیز آزمایش می‌شود و در صورت احراز شرایط، محدوده بزرگ‌تری تشخیص داده می‌شود.

Also Test Triple-Length Window — اگر فعال باشد، پنجره‌ای با سه برابر طول پنجره پایه نیز آزمایش می‌شود و چون همیشه طولانی‌ترین پنجره واجد شرایط انتخاب می‌شود، تثبیت‌های بزرگ‌تر نادیده گرفته نمی‌شوند.

Boundary Method — روش تعیین مرزهای بالا و پایین محدوده را انتخاب می‌کند و سه گزینه Percentile، Absolute Extremes و Body Extremes دارد.

Percentile — مرز بالا از صدک مشخصی از سایه‌های بالا و مرز پایین از صدک آینه‌ای سایه‌های پایین محاسبه می‌شود تا یک جهش تک‌کندلی نتواند مرزها را منحرف کند.

Absolute Extremes — مرز بالا بالاترین سایه بالا و مرز پایین پایین‌ترین سایه پایین در پنجره انتخابی است که دقیق‌ترین اما حساس‌ترین روش است.

Body Extremes — مرز بالا بالاترین مقدار بین باز و بسته شدن و مرز پایین پایین‌ترین مقدار بین باز و بسته شدن در پنجره است که بدنه‌ها را مبنا قرار می‌دهد.

Percentile Band (Percentile Method Only) — صدکی که برای مرز بالا استفاده می‌شود و مرز پایین به صورت خودکار با صدک آینه‌ای (۱۰۰ منهای این مقدار) محاسبه می‌شود.

ATR Length — طول دوره میانگین دامنه واقعی (ATR) که برای نرمال‌سازی ارتفاع محدوده و محاسبه تلورانس‌ها و بافرها به کار می‌رود.

Tightness History Size — تعداد ارتفاع‌های کاندید اخیر (بر حسب واحد ATR) که نگه‌داری می‌شود تا مشخص شود آیا محدوده جدید برای این نماد و تایم‌فریم به طور غیرعادی تنگ است یا خیر.

Must Be Tighter Than This Percentile — صدکی که ارتفاع محدوده جدید باید از آن تنگ‌تر باشد تا شرط تنگ بودن احراز شود و مقدار کمتر سخت‌گیرانه‌تر است.

Minimum Midline Crossings — حداقل تعداد دفعاتی که قیمت باید خط میانی محدوده را قطع کند تا یک نوسان تیز و V شکل به اشتباه به عنوان محدوده شناسایی نشود.

Touch Tolerance (x ATR) — فاصله مجاز بر حسب واحد ATR که یک سایه تا مرز بالا یا پایین فاصله داشته باشد تا همچنان به عنوان برخورد با آن مرز شمرده شود.

Minimum Touches on Each Side — حداقل تعداد برخوردهای لازم با هر یک از مرزهای بالا و پایین به صورت جداگانه برای اینکه محدوده واقعی تلقی شود.

Max Drift (% of Box Height) — حداکثر درصد رانش مجاز که از مقایسه میانگین قیمت نیمه اول و نیمه دوم پنجره محاسبه می‌شود و شیب بیش از حد را رد می‌کند.

Minimum Containment (% of Closes Inside) — حداقل درصد کندل‌هایی که بدنه آن‌ها باید داخل مرزهای محدوده بسته شده باشد تا قیمت واقعاً در محدوده نوسان کرده باشد.

Max Extra Bars to Look Back — حداکثر تعداد کندل اضافی که لبه چپ جعبه پس از احراز شرایط به عقب گسترش می‌یابد تا نقطه شروع واقعی تثبیت را بیابد.

Bars Before a Range Is Confirmed — تعداد کندل‌هایی که یک محدوده باید زنده بماند تا از حالت موقت (خط‌چین) به حالت تأییدشده (خط ممتد) تبدیل شود.

Breakout Confirmation — نحوه تأیید شکست را انتخاب می‌کند؛ در حالت Close کندل باید کاملاً beyond مرز بسته شود و در حالت Wick هر سایه بیرون‌زده بلافاصله شکست محسوب می‌شود.

Breakout Buffer (x ATR) — مقداری بر حسب ATR که قیمت باید فراتر از مرز حرکت کند تا شکست پذیرفته شود و پوک‌های جزئی و یک‌تیکی فیلتر شوند.

Enable Absorb Overshoot — اگر فعال باشد، در صورتی که بدنه کندل داخل جعبه بسته شود ولی سایه آن کمی بیرون بزند، مرز محدوده تا آن سایه کشیده می‌شود.

Overshoot Allowance (x ATR) — حداکثر فاصله مجاز بر حسب ATR که یک سایه می‌تواند از مرز بیرون بزند و همچنان توسط منطق جذب بیش‌بیش جذب شود.

Enable Merge Deviations — اگر فعال باشد، پس از یک شکست تأییدشده، بازگشت قیمت به داخل محدوده به عنوان فیک‌اوت تلقی شده و محدوده قبلی احیا می‌شود.

Waiting Window After Breakout (bars) — تعداد کندل‌هایی که پس از شکست صبر می‌شود تا اگر قیمت دوباره داخل محدوده بسته شد، برچسب Breakout به Deviation تغییر کند.

Cooldown After a Range Ends (bars) — تعداد کندل‌هایی که پس از پایان یک محدوده قبل از جستجوی محدوده جدید صبر می‌شود تا از تشخیص‌های پشت سر هم جلوگیری شود.

Enable Maximum Age — اگر فعال باشد، محدوده‌هایی که بیش از حد مجاز زنده مانده‌اند به طور خودکار بازنشسته می‌شوند تا محدوده‌های قدیمی بی‌پایان ادامه نیابند.

Maximum Age (bars) — حداکثر تعداد کندل‌هایی که یک محدوده می‌تواند فعال بماند و پس از آن به صورت خودکار بسته می‌شود.

Unresolved Range Color — رنگ جعبه و خطوط محدوده‌ای که هنوز شکست نخورده و وضعیت آن نامشخص است را تعیین می‌کند.

Upward Breakout Color — رنگ جعبه، برچسب و عناصر بصری هنگام شکست صعودی از مرز بالای محدوده را مشخص می‌کند.

Downward Breakout Color — رنگ جعبه، برچسب و عناصر بصری هنگام شکست نزولی از مرز پایین محدوده را مشخص می‌کند.

Deviation Marker Color — رنگ برچسب Deviation که هنگام فیک‌اوت و بازگشت قیمت به داخل محدوده جایگزین برچسب Breakout می‌شود را تعیین می‌کند.